W normalnym suchym stanie otrzymany z czochrania len surowy zawiera 20—257o łyka, ten zaś około 587o czystych włókien. Dla otrzymania tych włókien należy rozpuścić klej łączący je z drzewem i pomiędzy sobą. Rozpuszczenie kleju uskutecznia się sposobem chemicznym, który nazywa się roszeniem, moczeniem , samo zaś oddzielenie odbywa się mechanicznie za pomocą łamania, międlenia.

Roszenie. Odróżniamy sposób roszenia naturalny i sztuczny, którego celem jest przyspieszenie rozpuszczenia kleju roślinnego.

Do pierwszych sposobów należy roszenie za pomocą wilgoci lub zimnej wody, do drugich zaś roszenie za pomocą wody ciepłej, gorącej, lub pary, wreszcie przez działanie kwasów.

Najprostszym sposobem jest moczenie gospodarskie czyli t. zw. słanie na łące; trwa ono tak długo aż łodygi nabiorą barwy szarej, niebieskiej lub żółtawej, co zwykle trwa około 8 dni; następnie odwraca się łodygi i w tym stanie pozostają one znowu 4 do 8 dni.

Najodpowiedniejszą pogodą do roszenia jest ciepło, silna rosa i niekiedy osad. Przy nieodpowiedniej pogodzie—susza, żar słoneczny lub chłód i brak osadu—roszenie trwać może 8 do 6 tygodni.

Przy roszeniu zimnem len zostaje związany w pęczki i te układa się jedne na drugich w stojącej lub bieżącej wodzie; na wiązki kładzie się deski i te należy obciążyć, aby Jen nie został spędzony pod działaniem wytwarzających się gazów.