W wodzie bieżącej roszenie odbywa się wolniej, niż w wodzie stojącej i z tego powodu nie tak łatwo następuje przeroszenie.

Przy stosowaniu sposobu mieszanego, nasamprzód kładzie się len w wodę i przed poczuciem zgniłego zapachu, z powodu rozkładu kleju roślinnego, należy go wyjąć z wody i rozłożyć w polu. Roszenie uzupełniające nazywają czasami bieleniem, gdyż w fazie tej len mniej lub więcej bieleje.

Roszenie ciepłe może się odbywać pod dachem, niezależnie od stanu pogody; tym sposobem można uskutecznić wyprawę lnu sposobem fabrycznym, w wielkich zakładach.

Len układają pęczkami w kadziach, albo też w dołach, w których woda zostaje ogrzana za pomocą pary do 20—32° C. Przy stałej temperaturze 32° C czynność roszenia może być uskuteczniona w przeciągu 60 godzin, przy temperaturze 25° C potrzeba 70 godzin. W pierwszym wypadku otrzymuje się twarde i szorstkie włókno.

Roszenie ciepłą wodą łub parą, jak również połączenie obydwu, wreszcie roszenie przy pomocy kwasów rozrzedzonych, nie doprowadziło do wyników korzystnych.

Len roszony (moczony) należy, o ile to jest niezbędne, przepłukać i wysuszyć, po czym następuje przeróbka mechaniczna. Ma ona na celu za pomocą łamania albo międlenia przede wszystkim rozdrobić substancję drzewną, t. j. łodygę, następnie oddzielić ją od łyka, przy jednoczesnym oddzieleniu od siebie włókien.