Zwykle zastosowanie jednej szczotki czesackiej nie wystarcza, używa się ich natomiast dwie, trzy i więcej. Przy zastosowaniu czesarki nie przesuwamy  lnu przez szczotki, albo grzebienie, lecz na odwrót, te ostatnie przesuwają się pomiędzy włóknami lnu.

Działanie takiej czesarki jest następujące. Pęki lnu są przytrzymywane przez szczęki w ten sposób, że większa część włókien wystaje z nich, same zaś szczęki mogą się przesuwać po specjalnym torze, który porusza się ku górze i ku dołowi. Zwieszające się pionowo włókna dostają się pomiędzy dwie pochwy, zaopatrzone w obracające się ku dołowi listwy iglaste. Podczas takiego biegu splątane włókna zostają należycie wyprostowane, zostają natomiast usunięte włókna krótkie, przez szczęki nie przytrzymywane, oraz połamane i oderwane, jak również przylegające do włókien części drzewne.

Maszyna działa okresowo, w ten sposób, że czesane pęki włókien przy podnoszeniu się toru wysuwają się z pomiędzy pochew, następnie leżące obok siebie wtórne szczęki przesuwają się w tył o swą szerokość i przy kolejnym ich opuszczeniu się pęk podlega powtórnemu czesaniu pomiędzy igłami następnej pary pochew. To wielokrotne czesanie odbywa się 6—10 razy, przy czym listwy otrzymują coraz gęstsze rozstawienie igieł, a więc czesanie odbywa się coraz intensywniej. Pęki lnu poddaje się czesaniu to z jednego, to z drugiego końca.