Wykazuje ono takie same sękate wydęcia oraz podłużne prążki, jak len. Naturalne końce włókna są krótsze i bardziej tępe, niż włókna lnianego, często są one rozgałęzione. W amoniakalnym tlenniku miedzi pęcznieją ścianki błonnika i rozpuszczają się stopniowo w rozczynie.

Od dawna już zajmuje uwagę fachowców rozstrzygnięcie pytania, czy ze względu na daleko idące podobieństwo lnu 1 konopi, możliwe jest odróżnienie obydwu tych włókien. Jest to bardzo ważne, zwłaszcza przy badaniu celnym, gdy ma się bardzo mało czasu do dyspozycji. Nie ulega wątpliwości, Że przy dostatecznie długiem badaniu można odróżnić włókno konopne od lnianego. Niezawodne odróżnienie tych włókien w mieszaninie jest bardzo trudne. Zasadnicza różnica pomiędzy obydwoma gatunkami włókien polega na różnorodności ich końców. Różnią się także przekroje tych włókien, a mianowicie: włókno lniane ma przekrój ostrokończasty, konopne zaś —bardziej owalny.

Grubsze włókna, które obok czystego łyka, zawierają również resztki innych tkanek roślinnych, łatwo odróżnić można różnorodnością naskórka. Naskórek konopi pokryty jest mnóstwem brodawkowatych włosów, podczas gdy naskórek lnu jest gładki, posiada natomiast mnóstwo szczelin.