Żut.

Żut jest włóknem łykowym dwu roślin: Cochorus capsularis i Cochorus oliotorius, należących do rodziny Tiliacaee. Ojczyzną ich są Indie Wschodnie, gdzie są masowo uprawiane, zwłaszcza zaś w Bengalu. Uprawę żutu spotykamy również w Chinach, Japonii i na wyspie Formozie, jednakowoż w małych ilościach. W nowszych czasach rozpoczęto hodowlę rośliny żutowej w Brazylii, Ameryce północnej, Algierze i Australii.

Otrzymywanie. Po upływie około trzech miesięcy od chwili zasiewu następuje czas rozkwitu i wtedy łodygę, która dosięga 3—4 m wysokości, wycina się sierpem tuż ponad ziemią, rzadziej zaś wyrywa się ją. Po usunięciu gałązek i liści, odbywa się roszenie. W tym celu łodygi złączone w pęczki umieszcza się na 8 do 10 dni w stojącej lub bieżącej wodzie; wysoka temperatura powietrza umożliwia tak spieszne uskutecznienie tej czynności. Po skończonym roszeniu wyjmuje się oddzielne łodygi z wody, łamie się je uderzeniem o kolano i oddziela się łyko ręcznie przez obłupywanie. Na Formozie podlega roszeniu nie łodyga, lecz samo łyko, które zostaje obłupane z zielonej jeszcze łodygi.

W ten lub inny sposób otrzymane włókno łykowe zostaje przepłukane w wodzie, wysuszone na powietrzu i tern samem jest już gotowe do sprzedaży.