Ukazanie się kwiatów jest dowodem dojrzałości łodyg, których wysokość wynosi 120 — 180 cm przy grubości palca. Sprzęt odbywa się w ten sposób, że łodygi zostają tuż nad ziemią za pomocą noża wycięte i na miejscu wytrzebione. Przy cięciu liczy się około 45 łodyg, a więc w przeciągu roku na 180, t. j. na 1800 tysięcy łodyg z jednego hektara. Przeciętna waga wynosi 50  gr.;  wydajność włókna surowego       dochodzi  do 57oi  tym sposobem hektar daje około 41/2 ton suchego  włókna, wartości 300 do 400 marek za tonę.

Oddzielenie włókien od łodygi wymaga wielkiej zręczności i wprawy. Ś W stanie surowym włókno to nazywa się pokrzywą chińską, nazwa zaś ramia została wprowadzona przez holendrów, którzy od wielu lat hodują ją w swoich koloniach.

Pokrzywa chińska, jako roślina włóknista, jest znana od wielu stuleci i bywa hodowana przede wszystkim w Chinach i Japonii, następnie w Indiach, na Sumatrze, w Algierze, Egipcie, Francji południowej, a nawet w Anglii. Wytwórczość rami w Indiach jest niewielka, wynosi ona około 5000 ton i ma zastosowanie wyłącznie miejscowe, a mianowicie do wyrobu powrozów i sieci.

Sprawa hodowli pokrzywy chińskiej niezmiernie zainteresowała w ostatnich latach przędzalników, zwłaszcza tych, którzy zajmowali się już dawniej przeróbką tego przędziwa.