Uprawa i sprzęt. Sadzenie rośliny odbywa się za pomocą wypustków korzeniowych. Roślina wyrasta dopiero po upływie trzech lat i wtedy już można ścinać pole co kilka miesięcy, jest jednakowoż w zwyczaju ścinać roślinę dwa razy w roku. Ścina się tuż ponad ziemią pień, który ma około 30 cm. grubości i tworzy się ze szczelnie do siebie przylegających pochwowatych liści. Przede wszystkim odrzuca się liście zewnętrzne, pozostałe zaś oddziela się i następnie wycina się za pomocą małego noża zewnętrzną skórę, która zawiera właściwe włókno; część mięsistą liści odrzuca się. Gdy pewna ilość roślin jest już w ten sposób przygotowana, wtedy bierze się poszczególne liście, z odkrajaną już częścią mięsistą i skrobie się je nożem, który usuwa pozostałe cząstki mięsiste i soczne.

opróżnianie piwnic

Otrzymane ostatecznie pęki włókien zawiesza się do suszenia na kijach bambusowych albo też na postrąkach. W końcu każdego tygodnia zbiera robotnik wysuszone konopie w paczki i odnosi je do kupca. W większych miastach każdej dzielnicy znajdują się składnice, które skupują konopie, sortują je na trzy lub cztery gatunki i pakują w bele pewnej określonej wagi. Odróżniamy następujące gatunki konopi nowozelandzkich: bandala — pochodzi, z wewnętrznych części pnia, posiada włókno najgrubsze i najmocniejsze, lupis—z części środkowych i tupoz—z części wewnętrznych, jest to włókno najcieńsze i najsłabsze.

opróżnianie piwnic