Całość znajdującej się na ciele owcy wełny nazywamy runem. Składa się ono albo wyłącznie z włosów owczych (owce merynosowe i pochodzące od nich), albo z włosów gruczołkowatych (owce Leicester), lub też wreszcie z obydwu rodzajów (owca krajowa). Włosy na ciele zwierzęcia nie są odosobnione, lecz złączone w pęczki po sto i więcej. Dotyczy to zwłaszcza silnie karbikowatych gatunków wełny, pochodzącej z owiec hiszpańskich i uszlachetnionych. Włosy te do pewnego stopnia przylegają do siebie, łączą się ze sobą i wzajemnie chwytają swymi karbikami. Zazwyczaj pewna ilość takich pęczków łączy się w większy pęk, który nazywamy kosmykiem (Stapel).

uchwyt mocowania podmurówki

Wydajność dzienna nożyc maszynowych dochodzi do 125 owiec. Strzyżone runa zostają zwinięte oddzielnie albo też razem po 5 do 7 sztuk.

W ogólności strzyż owiec odbywa się. raz do roku, w niektórych jednak krajach strzyżenie odbywa się dwa razy i dotyczy to zwykle owiec długowłosych. Wydajność wełny z jednej owcy waha się w dość dużych granicach i zależna jest ona od rasy, własności paszy i t. d. Średnio należy przyjąć 1 do 2 kg wełny mytej na skórze owcy. Jeżeli wełna przechodzi bezpośrednio z rąk hodowcy owiec do rąk przędzalnika, to sortuje ją tenże stosownie do swoich potrzeb, to jest dzieli on runo według cienkości, długości i innych cech wełny, na trzy, cztery i więcej gatunków. Najcieńszej wełny dostarczają z runa łopatki, następnie idzie wełna z żeber i boków, natomiast gorszego gatunku wełny dostarczają: kark, grzbiet, piersi, kończyny, brzuch i t. d.

uchwyt mocowania podmurówki